การศึกษาเปรียบเทียบสุภาษิตไทย-จีนที่เกี่ยวกับอวัยวะร่างกาย

Abstract

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ เปรียบเทียบลักษณะทางความหมายของสุภาษิตไทยและจีนที่ เกี่ยวกับอวัยวะร่างกาย และเปรียบเทียบโลกทัศน์ของคนไทยและคนจีนที่สะท้อนผ่านสุภาษิตดังกล่าว ผลการศึกษาพบว่า ในบรรดาสุภาษิตไทยจำนวน 2,515 บท มี 338 บท (13.4%) ที่เกี่ยวข้องกับ อวัยวะร่างกาย และในสุภาษิตจีน จำนวน 10,500 บท มี 1,182 บท (11.3%) ที่เกี่ยวข้องกับอวัยวะ ร่างกาย โดยทั้งสองภาษามีอัตราส่วนใกล้เคียงกัน และใช้อวัยวะหลัก เช่น ใจ หัว ตา หน้า ปาก และ มือ เป็นสัญลักษณ์แทนชีวิต ความคิด การรับรู้ อารมณ์ และพฤติกรรม ซึ่งสะท้อนประสบการณ์ร่วม ของมนุษย์ที่ยึดร่างกายเป็นศูนย์กลางในการสร้างความหมาย ผลการศึกษาชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างเชิงวัฒนธรรมในการเลือกใช้อวัยวะและการตีความ เชิงสัญลักษณ์ โดยภาษาไทยมักใช้อวัยวะที่สัมพันธ์กับชีวิตประจำวันและความสัมพันธ์ใกล้ชิด ขณะที่ ภาษาจีนขยายการใช้อวัยวะไปสู่การอธิบายโครงสร้างสังคม อำนาจ และคุณค่าทางนามธรรม นอกจากนี้ โลกทัศน์ที่สะท้อนจากสุภาษิตของทั้งสองภาษามีทั้งความเหมือนและความแตกต่าง โดยมี แนวคิดร่วมกันเกี่ยวกับคุณค่าของชีวิต ระเบียบสังคม เหตุและผล การเรียนรู้จากประสบการณ์ บรรทัด ฐานทางศีลธรรม อารมณ์ ความคิด และความกตัญญู อย่างไรก็ตาม สุภาษิตไทยและจีนมีความ แตกต่างกันในประเด็นที่ให้ความสำคัญ เช่น โชคชะตา ศักดิ์ศรีและสถานะทางสังคม การแก้แค้น ค่านิยม การประเมินบุคลิกภาพและคุณธรรม ตลอดจนการกำกับตนเองและโครงสร้างสังคม ซึ่งสะท้อนถึงรากฐานทางวัฒนธรรมและโลกทัศน์เฉพาะของแต่ละสังคม