รูปแบบการป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในจังหวัดสุโขทัย

Abstract

การวิจัยแบบผสมผสานวิธีครั้งนี้ แบ่งออกเป็น 3 ระยะ โดยมีวัตถุประสงค์ดังนี้ ระยะที่ 1) เพื่อการศึกษาสาเหตุและปัจจัยที่มีผลต่อการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในจังหวัด สุโขทัย ด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก และแบบสอบถามในกลุ่มตัวอย่าง 447 คน โดยการวิเคราะห์เชิง ประเด็น และ Binary logistic Regression Analysis ระยะที่ 2) เพื่อสร้างรูปแบบการป้องกันการ พลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง ประกอบด้วย การสร้างและยืนยันรูปแบบโดยใช้การ สนทนากลุ่ม โดยการวิเคราะห์เชิงประเด็น และระยะที่ 3) เพื่อประเมินรูปแบบการป้องกันการพลัด ตกหกล้มของผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิง ด้วยการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 7 ท่าน โดยการวิเคราะห์ เชิงเนื้อหาและค่าเฉลี่ย ผลการวิจัยระยะที่ 1 พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีประวัติเคยพลัดตกหกล้ม ร้อยละ 60.2 ส่วนปัจจัยที่มีผลต่อการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .05 ได้แก่ ประวัติการเจ็บป่วยเรื้อรัง ความเพียงพอของรายได้ การนอนหลับที่ไม่ พอเพียง การออกกำลังกาย พื้นลื่น และ พื้นที่ต่างระดับ ระยะที่ 2 รูปแบบการป้องกันการพลัดตกหก ล้มของผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในจังหวัดสุโขทัย ประกอบด้วย 1) การเสริมสร้างการรับรู้และ ความสามารถในการจัดการภาวะสุขภาพ 2) การสร้างเสริมศักยภาพทางกายภาพเพื่อป้องกันการพลัด ตกหกล้ม 3) การจัดการสิ่งแวดล้อมและอุปกรณ์ช่วยเดินเพื่อความปลอดภัย 4) การบูรณาการ เครือข่ายสุขภาพชุมชน และ5) การติดตามและประเมินผล ระยะที่ 3 การประเมินรูปแบบโดย ผู้เชี่ยวชาญ พบว่า รูปแบบมีค่าเฉลี่ยระดับมากที่สุด (𝑥̅ = 4.63 S.D. = 0.450) แบ่งเป็น 4 ด้าน คือ ความเป็นไปได้ (Feasibility) (𝑥̅ = 4.63 S.D. = 0.355) ความเป็นประโยชน์ (Utility) (𝑥̅ = 4.74 S.D. = 0.443) ความเหมาะสม (Propriety) (𝑥̅ = 4.48 S.D. = 0.716) ความถูกต้องครอบคลุม (Accuracy) (𝑥̅ = 4.62 S.D. = 0.559)