การวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้างของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อ สมรรถนะการเรียนรู้แบบควบคุมตนเองในโลกดิจิทัลของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาโมเดลสมการโครงสร้างของปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อ สมรรถนะการเรียนรู้แบบควบคุมตนเองในโลกดิจิทัลของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และ 2) ตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลกับข้อมูลเชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 3 จำนวน 225 คน ที่ได้จากการสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็น แบบวัดโดยมีลักษณะแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ จำนวนข้อคำถามทั้งหมด 98 ข้อ มีค่า อำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.402 – 0.807 และค่าความเชื่อมั่นตั้งแต่ 0.904 – 0.959 การวิเคราะห์ ข้อมูลดำเนินการวิเคราะห์โดยการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ด้วยโปรแกรม SPSS และวิเคราะห์ข้อมูลโมเดลสมการโครงสร้างด้วย โปรแกรม Mplus ผลการวิจัยพบว่า 1) โมเดลสมการโครงสร้างที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 4 ปัจจัย ได้แก่ การรับรู้ความสามารถของตนเองทางอินเทอร์เน็ต การรับรู้ถึงความสะดวกในการใช้งานเทคโนโลยี การยอมรับเทคโนโลยี และความสามารถในการปรับตัวในการเรียนรู้ ผลการประเมินความเหมาะสม ตามความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่าน แสดงให้เห็นว่า ปัจจัยทั้งหมดมีความเหมาะสมในระดับมาก ที่สุด ( X = 4.80 – 5.00, S D . .= 0.00 – 0.45) และตัวแปรสังเกตได้ทั้ง 26 ตัว มีความเหมาะสมอยู่ ในระดับมากถึงมากที่สุด ( X = 4.40 – 5.00, S D . .= 0.00 – 0.89) 2) ตัวแปรสังเกตได้ภายในโมเดลมีความสัมพันธ์เชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 จำนวน 325 ค่า โดยมีสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่าง 0.249 ถึง 0.725 ซึ่งอยู่ในระดับต่ำถึงสูง โมเดลมีความตรงเชิงโครงสร้างและสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ ( x2 (269, N = 225) = 307.040,2 x /df = 1.141, p = 0.0551, CFI = 0.991, TLI =0.989, RMSEA = 0.025, SRMR = 0.031)ปัจจัยที่มีอิทธิพลรวมเชิงบวกต่อสมรรถนะการเรียนรู้แบบควบคุมตนเองในโลกดิจิทัล ได้แก่ ความสามารถในการปรับตัวในการเรียนรู้ ( x =0.936) และการยอมรับเทคโนโลยี ( x = 0.321) ในทางกลับกัน การรับรู้ถึงความสะดวกในการใช้งานเทคโนโลยี ( x = -0.457) มีอิทธิพลรวมเชิงลบต่อ สมรรถนะการเรียนรู้แบบควบคุมตนเองในโลกดิจิทัล ทั้งนี้ ปัจจัยที่มีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อ สมรรถนะการเรียนรู้แบบควบคุมตนเองในโลกดิจิทัล ได้แก่ ความสามารถในการปรับตัวในการเรียนรู้ ( x = 0.865) การรับรู้ความสามารถของตนเองทางอินเทอร์เน็ต ( x = 0.321) และการยอมรับ เทคโนโลยี ( x = 0.347) ขณะที่ การรับรู้ถึงความสะดวกในการใช้งานเทคโนโลยีมีอิทธิพลทางตรงเชิง ลบ ( x = -0.592) และการรับรู้ความสามารถของตนเองทางอินเทอร์เน็ตมีอิทธิพลทางอ้อมเชิงลบ ( x = -0.311) ต่อสมรรถนะการเรียนรู้แบบควบคุมตนเองในโลกดิจิทัล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .05