การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีภาษาศาสตร์ประสาทวิทยาและแนวคิดการสอนภาษา เพื่อการสื่อสารร่วมกับกระบวนการสอนภาษาแบบเน้นภาระงาน (TBLT) เพื่อเสริมสร้างทักษะการสื่อสารภาษาไทยสำหรับผู้เรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้ตามทฤษฎีภาษาศาสตร์ ประสาทวิทยาและแนวคิดการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารร่วมกับกระบวนการสอนภาษาแบบเน้นภาระ งาน (TBLT) เพื่อเสริมสร้างทักษะการสื่อสารภาษาไทย สำหรับผู้เรียนภาษาไทยในฐานะ ภาษาต่างประเทศ โดยดำเนินการวิจัย 4 ขั้นตอน คือ 1) การศึกษาปัญหาการใช้ภาษาไทยของนักศึกษา ชาวจีน สาขาวิชาภาษาไทยสำหรับชาวต่างประเทศ ในระดับอุดมศึกษาและแนวทางการใช้ทฤษฎี ภาษาศาสตร์ประสาทวิทยาและแนวคิดการสอนภาษาเพื่อการสื่อสารร่วมกับกระบวนการสอนภาษา แบบเน้นภาระงาน (TBLT) 2) การสร้างและตรวจสอบคุณภาพของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ 3) ประสิทธิผลของรูปแบบการจัดการเรียนรู้ และ 4) การประเมินและปรับปรุงรูปแบบการจัดการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาชาวจีน ระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับ ชาวต่างประเทศ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา จำนวน 21 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) ด้วยวิธีการจับสลาก เครื่องมือที่ใช้ในการ วิจัยคือ แบบประเมินทักษะการสื่อภาษาไทยด้านการฟังและการพูด ดำเนินการทดลองจำนวน 24 ชั่วโมง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าพัฒนาการ สัมพัทธ์และการวิเคราะห์ความแปรปรวนเมื่อมีการวัดซ้ำ (One-Way Repeated Measures ANOVA)ข ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหาหลักของนักศึกษาชาวจีนในการสื่อสารภาษาไทยเกิดขึ้นในด้านการพูดและการฟัง โดยเฉพาะการออกเสียงและการรับรู้เสียงพยัญชนะต้น /d/ /t/ และ /b/ /p/ รวมถึงเสียงพยัญชนะท้าย /-k/ /-p/ และ /-t/ ซึ่งไม่มีอยู่ในระบบเสียงภาษาจีน ส่งผลให้เกิดความคลาดเคลื่อนในการออกเสียง และความเข้าใจความหมายของคำ นอกจากนี้นักศึกษายังมีปัญหาในการแยกเสียงสระสั้น-ยาวและเสียง วรรณยุกต์ ซึ่งทำให้การสื่อสารเกิดความคลาดเคลื่อน 2) รูปแบบการจัดการเรียนรู้ ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ (1) หลักการของ รูปแบบ (2) จุดมุ่งหมาย (3) กระบวนการเรียนรู้ (4) บทบาทของผู้เรียนและผู้สอน (5) ปัจจัยที่เอื้อต่อ ความสำเร็จ และ (6) การวัดและประเมินผล โดยมีขั้นตอนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ 6 ขั้น ได้แก่ การเตรียมปฏิบัติงาน (Pre-task) การนำเสนอภาษา (Presentation) การฝึกใช้ภาษา (Practice) การปฏิบัติงาน (During-task) หลังปฏิบัติงาน (Post-task) และการนำภาษาไปใช้ (Production) ผลการตรวจสอบคุณภาพ ผู้เชี่ยวชาญ 7 ท่านประเมินรูปแบบการจัดการเรียนรู้ในระดับมาก (𝑥= 4.32, S.D. = 0.69) ผลการทดลองใช้เบื้องต้น กับนักศึกษาชาวจีนที่ไม่ใช่กลุ่มตัวอย่างจำนวน 2 คน พบว่าการ เพิ่มโอกาสให้นักศึกษาได้ฝึกใช้ภาษากับเจ้าของภาษาและปฏิสัมพันธ์ในสถานการณ์จริงช่วยพัฒนา ทักษะการสื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพ ควรเสริมกิจกรรมที่กระตุ้นการ 3) ด้านประสิทธิผลของรูปแบบ พบว่า ผู้เรียนมีพัฒนาการด้านการฟังเพิ่มขึ้นร้อยละ 55.05 และพัฒนาการด้านการพูดเพิ่มขึ้นร้อยละ 61.23 ซึ่งอยู่ในพัฒนาการระดับสูง มีทักษะการสื่อสาร ภาษาไทยสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 4) ผลการปรับปรุงรูปแบบการจัดการเรียนรู้จากผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ได้แก่ (1) การปรับ กระบวนการให้ข้อมูลย้อนกลับโดยใช้เทคโนโลยีในขั้นตอนหลังปฏิบัติงานและการนำภาษาไปใช้ (2) การ ส่งเสริมเทคนิคการเรียนรู้ด้วยตนเองเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนรู้ของผู้เรียน (3) การพัฒนาเครื่องมือ วัดและประเมินผลที่เป็นมาตรฐานและมีความหลากหลายมากขึ้น ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการปรับปรุง ดังกล่าวช่วยเสริมสร้างความมั่นใจในการใช้ภาษาไทยของผู้เรียน เพิ่มความถูกต้องของคำศัพท์และ โครงสร้างประโยค อย่างไรก็ตาม ยังพบปัญหาด้านสำเนียงและการออกเสียงที่ต้องมีการพัฒนาต่อไป