การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนภาษาไทยตามแนวคิดทางภาษาศาสตร์และ แนวการสอนแบบเน้นประสบการณ์ร่วมกับการเรียนรู้ภาษาโดยใช้เทคโนโลยี (TELL) เพื่อแก้ปัญหาการออกเสียงภาษาไทยในนักศึกษาชาติพันธุ์

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) ศึกษาปัญหาการออกเสียงภาษาไทยในนักศึกษาชาติพันธุ์ 2) สร้างและหาคุณภาพของรูปแบบ 3) ทดลองและศึกษาผลการใช้รูปแบบ 4) ประเมินผลรูปแบบ โดยมี ประชากรเป็นนักศึกษาชาติพันธุ์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ 1) นักศึกษาชาติพันธุ์ปกากะญอ (กะเหรี่ยง) ที่ออกเสียงภาษาไทยไม่ชัดเจน ชั้นปีที่ 3 ปีการศึกษา 2566 สาขาสังคมศึกษาจำนวน 6 คน 2) นักศึกษาชาติพันธุ์ปกากะญอ (กะเหรี่ยง) ที่ ออกเสียงภาษาไทยไม่ชัดเจน ชั้นปีที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 11 คน แบ่งเป็นสาขาวิชาภาษาไทย จำนวน 4 คน และสาขาวิชาการประถมศึกษา จำนวน 7 คน 3) การสัมภาษณ์อาจารย์ประจำสาขาวิชา ภาษาไทย การประถมศึกษา และสังคมศึกษา สาขาละ 5 คน รวมทั้งสิ้น 15 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ 1) แบบวิเคราะห์เอกสาร 2) แบบสัมภาษณ์ 3) แบบวัดความสามารถในการออกเสียง 4) แบบประเมิน ความถูกต้องและความเหมาะสมของรูปแบบ 5) แบบบันทึกผลการทดลองใช้รูปแบบ 6) แบบประเมิน ความพึงพอใจ 7) แบบบันทึกประเด็นการประชุมกลุ่ม สถิติที่ใช้ ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน (S.D.) และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหาการออกเสียงภาษาไทยของนักศึกษาชาติพันธุ์ ได้แก่ ปัญหา การออกเสียงพยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ 2) รูปแบบการเรียนการสอนภาษาไทยตามแนวคิดทาง ภาษาศาสตร์และแนวการสอนแบบเน้นประสบการณ์ร่วมกับการเรียนรู้ภาษาโดยใช้เทคโนโลยี (TELL) มี (1) หลักการ (2) จุดมุ่งหมาย (3) กระบวนการจัดการเรียนการสอน (4) บทบาทผู้เรียนและผู้สอน และ (5) การวัดและประเมินผล 3) นักศึกษาชาติพันธุ์มีความสามารถในการออกเสียงภาษาไทยสูงกว่า ก่อนใช้รูปแบบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 4) รูปแบบมีความพึงพอใจรวมอยู่ในระดับมาก ที่สุด (𝒙̅= 4.94, S.D. = 0.15)