ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัว ภายหลังสถานการณ์โควิด-19 อำเภอตะพานหิน จังหวัดพิจิตร

Abstract

การศึกษานี้เป็นการวิจัยแบบภาคตัดขวาง (Cross-sectional research) เพื่อศึกษา คุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัว และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัว ภายหลังสถานการณ์โควิด-19 ในอำเภอตะพานหิน จังหวัดพิจิตร กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุ ที่มีโรคประจำตัวในพื้นที่อำเภอตะพานหิน จังหวัดพิจิตร จำนวน 319 คน เป็นการสุ่มกลุ่มตัวอย่าง แบบเป็นระบบ รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติสหสัมพันธ์เพียร์สัน สถิติสหสัมพันธ์อีต้าร์ และสถิติการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 58.6 เป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 70.89 ปี, (S.D. = 7.692) ร้อยละ 62.4 สถานภาพสมรส ร้อยละ 75.9 จบการศึกษาประถมศึกษา มีรายได้เฉลี่ย 4599.22, (S.D. = 3688.40) ร้อยละ 38.9 ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ร้อยละ 44.8 มีโรคประจำตัวเป็น โรคความดันโลหิตสูง ร้อยละ 90.3 มีความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันช่วยเหลือตัวเองได้ ร้อยละ 87.8 เคยมีประวัติการป่วยเป็นโควิด-19 ร้อยละ 60.2 มีการปฏิบัติตัวไม่ครอบคลุมตามมาตรการ ป้องกันโควิด–19 ร้อยละ 75.2 มีอาการภาวะ Long Covid และ ร้อยละ 73.0 มีคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ที่มีโรคประจำตัว ภายหลังสถานการณ์โควิด–19 อยู่ในระดับปานกลาง ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิต ของผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัว ได้แก่ แรงสนับสนุนด้านอารมณ์ (β = 0.391, p < 0.001) การมีส่วนร่วม ในกิจกรรม (β = 0.163, p = 0.002) การป้องกันตนเองภายหลังสถานการณ์โควิด-19 (β = 0.149, p = 0.004) และการประกอบอาชีพ (β = 0.102, p = 0.048) โดยตัวแปรสามารถทำนายคุณภาพชีวิต ผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัว ภายหลังสถานการณ์โควิด–19 ได้ร้อยละ 20.1 (R2 = 0.211, Adjusted R2 = 0.201) ดังนั้นเพื่อให้ผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัวมีคุณ ภาพชีวิตที่ดีหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ควรมีการจัดกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพ กิจกรรมนันทนาการ กิจกรรมที่สนับสนุนให้ผู้สูงอายุมีอาชีพเสริมง และมีรายได้เพิ่ม กิจกรรมที่สร้างสัมพันธภาพระหว่างผู้สูงอายุกับชุมชนและคนในครอบครัว และการให้คำปรึกษาแนะนำทางด้านจิตใจแก่ผู้สูงอายุอย่างต่อเนื่อง