ปัจจัยทำนายความเครียดของผู้สูงอายุตอนต้น ในอำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก

Abstract

การศึกษาแบบภาคตัดขวางครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความเครียดและเพื่อศึกษา ปัจจัยทำนายความเครียดของผู้สูงอายุตอนต้น โดยศึกษาในกลุ่มตัวอย่างผู้สูงอายุตอนต้น ที่มีอายุ 60 - 69 ปี ในอำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก จำนวน 420 คน ทำการการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสูงสุด ค่าต่ำสุด และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณหลายขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า ผู้สูงอายุตอนต้น ส่วนใหญ่มีความเครียดในระดับน้อย (ร้อยละ 40.00) ปัจจัยทำนายความเครียดของผู้สูงอายุตอนต้น ประกอบด้วย ประวัติการหกล้มในรอบ 6 เดือน (β = 0.236, P < 0.001) การสูญเสียทางเศรษฐกิจ (β = 0.213, P < 0.001) การรู้คิดบกพร่อง (β = 0.179, P < 0.001) สภาพแวดล้อมทางกายภาพรอบที่อยู่อาศัย (β = 0.154, P < 0.001) ความเพียงพอของรายได้ (β = 0.134 , P < 0.001) การมีที่พักอาศัย (β = 0.130 , P = 0.001) อายุ (β = 0.091, P = 0.013) สิทธิการประกันสุขภาพ (β = -0.108, P = 0.002) และความรู้สึกมีคุณค่า ในตนเอง (β = -0.248, P < 0.001) โดยปัจจัยเหล่านี้สามารถทำนายความเครียดของผู้สูงอายุ ตอนต้นได้ ร้อยละ 50.0 โดยมีสมการทำนาย ดังนี้ ความเครียดของผู้สูงอายุตอนต้น = -38.575 + (12.432) (ประวัติการหกล้มในรอบ 6 เดือน) + (8.961) (สภาพแวดล้อมทางกายภาพรอบที่อยู่อาศัย) + (7.259) (การมีที่พักอาศัย) + (5.894) (การสูญเสียทางเศรษฐกิจ) + (3.585)(ความเพียงพอของ รายได้) + (0.946) (การรู้คิดบกพร่อง) + (0.615) (อายุ) + (-0.934) (ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง) + (-5.314) (สิทธิการประกันสุขภาพ)