NU Intellectual Repository

การเสริมสร้างทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ผ่านการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ โรงเรียนบ้านหัวฝาย จังหวัดตาก

Sun, 01 Jan 2569 00:00:00 GMT

Title: การเสริมสร้างทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ผ่านการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ โรงเรียนบ้านหัวฝาย จังหวัดตาก Authors: อิทธิพร บุญอินทร์ Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษก่อนและหลังเรียนผ่านการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ 2)ศึกษาความพึงพอใจและความคิดเห็นของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้ผ่านการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4/2 จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษผ่านการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ 2) แบบทดสอบ วัดทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ 3) แบบประเมินความพึงพอใจและความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อ การจัดการเรียนรู้ผ่านกิจกรรมบทบาทสมมติ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ Wilcoxon Signed-Rank Test ผลการวิจัยพบว่า 1) ทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักเรียนหลังการจัดการเรียนรู้ผ่าน การใช้กิจกรรมบทบาทสมมติมีพัฒนาการสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในทุกองค์ประกอบที่ประเมิน ได้แก่ การออกเสียง (Pronunciation) ไวยากรณ์ (Grammar) คำศัพท์ (Vocabulary) ความคล่องแคล้ว (Fluency) และความเข้าใจ (Comprehension) โดยคะแนนเฉลี่ยรวมเพิ่มขึ้นจาก 9.89 เป็น 14.69 คิดเป็นร้อยละ 48.53 และด้านไวยากรณ์มีการพัฒนาสูงที่สุด คิดเป็นร้อยละ 56.65 ผลการทดสอบ ด้วยสถิติ Wilcoxon Signed-Rank Test พบว่าคะแนนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ p < .001 ในทุกองค์ประกอบ นอกจากนี้ ค่าสหสัมพันธ์แบบ Rank-Biserial Correlation มีค่าอยู่ระหว่าง 0.94–1.00 ซึ่งสะท้อนถึงขนาดอิทธิพล (Effect Size) ที่มีขนาดใหญ่ ในทุกองค์ประกอบ ผลการวิจัยดังกล่าวชี้ให้เห็นว่ากิจกรรมการเรียนรู้ที่นำมาใช้มีประสิทธิภาพ อย่างยิ่งในการเสริมสร้างทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ ความมั่นใจในการใช้ภาษา และ ความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษได้อย่างถูกต้องและคล่องแคล้วในสถานการณ์การสื่อสาร 2) ผลการศึกษาความพึงพอใจและความคิดเห็นของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้ผ่านการใช้ กิจกรรมบทบาทสมมติ โดยภาพรวมอยู่ในระดับ มาก (xത= 4.26, S.D. = 0.95) และความคิดเห็นของ นักเรียน พบว่า เป็นไปในเชิงบวก รวมถึงยังเสนอแนะว่า ควรเพิ่มระยะเวลาในการจัดกิจกรรมการ เรียนรู้ Description: วิทยานิพนธ์ กศ.ม. ภาษาอังกฤษ

การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนการสอน โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับ ปัญญาประดิษฐ์เชิงสร้างสรรค์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนกลุ่มสหวิทยาเขตแสนตอ

Sun, 01 Jan 2569 00:00:00 GMT

Title: การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนการสอน โดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับ ปัญญาประดิษฐ์เชิงสร้างสรรค์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหา สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนกลุ่มสหวิทยาเขตแสนตอ Authors: รพีพรรณ ตันเต Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมาย 1) เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพชุดกิจกรรมการเรียน การสอนโดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับปัญญาประดิษฐ์เชิงสร้างสรรค์ เพื่อส่งเสริม ความสามารถในการแก้ปัญหา ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ก่อนและหลังใช้ ชุดกิจกรรมการเรียนการสอน และ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่มีต่อชุดกิจกรรมการเรียนการสอน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนทุ่งทราย วิทยา จำนวน 40 คน ใช้วิธีคัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ชุดกิจกรรมการเรียนการสอนโดยใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบร่วมกับปัญญาประดิษฐ์เชิง สร้างสรรค์ แบบวัดความสามารถในการแก้ปัญหา แบบสอบถามความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบสมมติฐานโดยใช้สถิติ ทดสอบที ได้แก่ t-test แบบ Dependent ผลการวิจัยพบว่า 1) ชุดกิจกรรมการเรียนการสอนมีประสิทธิภาพ E1/E2 เท่ากับ 82.78/83.16 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ 80/80 ที่กำหนดไว้ 2) นักเรียนมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถใน การแก้ปัญหาหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) นักเรียน มีความพึงพอใจต่อชุดกิจกรรมการเรียนการสอนในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (𝑥̅ = 4.02 S.D.= 0.68) Description: วิทยานิพนธ์ กศ.ม. สาขาวิชาคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการศึกษา

การพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุและแนวทางการเสริมสร้างความสุขในการทํางานของครู สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก อุตรดิตถ์

Sun, 01 Jan 2569 00:00:00 GMT

Title: การพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุและแนวทางการเสริมสร้างความสุขในการทํางานของครู สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก อุตรดิตถ์ Authors: ภัทรธียศ รอดเหล็ง Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนาและตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลเชิง สาเหตุของความสุขในการทํางานของครู และ 2. ศึกษาแนวทางการส่งเสริมความสุขในการทํางานของ ครู สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก อุตรดิตถ์ การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสาน (Mixed Methods) โดยดําเนินการวิจัยเชิงปริมาณควบคู่กับการวิเคราะห์เชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วยครู สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลก อุตรดิตถ์ ซึ่งได้มาโดยการ สุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ จํานวน 78 ข้อ ซึ่งมีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) อยู่ระหว่าง 0.80 – 1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นอยู่ ในระดับสูง (0.991) วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณโดยใช้โปรแกรมสําเร็จรูปสําหรับการวิเคราะห์โมเดล สมการโครงสร้าง และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า โมเดลเชิงสาเหตุของความสุขในการทํางานของครูที่พัฒนาขึ้นมีความ สอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ในระดับดีมาก โดยพิจารณาจากค่า p-value ที่มีค่ามากกว่า .05 (p-value = .152) ค่าดัชนีความสอดคล้อง CFI และ TLI เข้าใกล้ 1 (CFI = 0.998, TLI = 0.997) และ ค่าดัชนี RMSEA และ SRMR เข้าใกล้ 0 (RMSEA = 0.020, SRMR = 0.015) รวมทั้งค่าไคสแควร์ สัมพัทธ์ (χ²/df = 1.135) อยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ แสดงว่าโมเดลมีความเหมาะสมและสามารถ อธิบายความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างตัวแปรได้อย่างสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ เมื่อพิจารณาค่านํ้าหนักองค์ประกอบของโมเดลการวัด พบว่า ตัวแปรผู้นําเชิงเปลี่ยนแปลง วัฒนธรรมโรงเรียน และความสุขในการทํางานของครู มีค่านํ้าหนักองค์ประกอบอยู่ในระดับสูง ทุกตัวชี้วัด และมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีค่าความเที่ยง (R²) อยู่ในระดับที่สามารถอธิบายข ความแปรปรวนของตัวแปรแฝงได้อย่างเหมาะสม แสดงถึงความตรงเชิงโครงสร้างของโมเดลที่ พัฒนาขึ้น ผลการวิเคราะห์อิทธิพลเชิงสาเหตุ พบว่า ผู้นําเชิงเปลี่ยนแปลงมีอิทธิพลทางตรงต่อวัฒนธรรม โรงเรียนในระดับสูง (DE = 0.830) และมีอิทธิพลทางตรงต่อความสุขในการทํางานของครู (DE = 0.470) นอกจากนี้ยังมีอิทธิพลทางอ้อมต่อความสุขในการทํางานของครูผ่านวัฒนธรรมโรงเรียน (IE = 0.357) ส่งผลให้อิทธิพลรวม (TE) เท่ากับ 0.827 ในขณะที่วัฒนธรรมโรงเรียนมีอิทธิพลทางตรง ต่อความสุขในการทํางานของครู (DE = 0.430) อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แสดงให้เห็นว่า วัฒนธรรมโรงเรียนทําหน้าที่เป็นตัวแปรส่งผ่านที่สําคัญในโมเดลเชิงสาเหตุนี้ จากผลการวิจัยสามารถสังเคราะห์แนวทางการส่งเสริมความสุขในการทํางานของครูได้ 3 ด้าน ได้แก่ 1. การส่งเสริมภาวะผู้นําเชิงเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา 2. การส่งเสริม วัฒนธรรมโรงเรียนที่เอื้อต่อการทํางาน และ 3. การพัฒนาความสุขในการทํางานของครูในมิติต่าง ๆ โดยแนวทางดังกล่าวอยู่ภายใต้กรอบโมเดลเชิงสาเหตุที่มีวัฒนธรรมโรงเรียนเป็นตัวแปรส่งผ่าน Description: วิทยานิพนธ์ กศ.ม. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา

ผลของการพัฒนากิจกรรมส่งเสริมความตระหนักรู้ต่อพฤติกรรมการเปลี่ยนแปลง การคัดแยกขยะมูลฝอยของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในเขตเทศบาลตําบลบางระกําเมืองใหม่ จังหวัดพิษณุโลก

Sun, 01 Jan 2569 00:00:00 GMT

Title: ผลของการพัฒนากิจกรรมส่งเสริมความตระหนักรู้ต่อพฤติกรรมการเปลี่ยนแปลง การคัดแยกขยะมูลฝอยของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ในเขตเทศบาลตําบลบางระกําเมืองใหม่ จังหวัดพิษณุโลก Authors: วัลวรางค์ โพธิสาวัง Abstract: งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสํารวจและการวิจัยเชิงปฏิบัติการ โดยออกแบบการวิจัยแบบ ผสมผสานกึ่งทดลอง (Mixed-Methods Quasi-Experimental Design) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา พัฒนา และประเมินประสิทธิผลของกิจกรรมส่งเสริมความตระหนักรู้ต่อพฤติกรรมการคัดแยกขยะมูล ฝอยของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นในเขตเทศบาลตําบลบางระกําเมืองใหม่ จังหวัด พิษณุโลก การวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ระยะ ได้แก่ (1) การศึกษาข้อมูลพื้นฐานโดยการสัมภาษณ์และการ สังเกต (2) การพัฒนาและดําเนินกิจกรรมส่งเสริมความตระหนักรู้ ซึ่งประกอบด้วย การอบรมเชิง ปฏิบัติการ การใช้สื่อสิ่งพิมพ์ การเรียนรู้ผ่านสื่อวีดิทัศน์ และการเล่นเกมเกี่ยวกับการคัดแยกขยะมูล ฝอย รวมทั้งมีกลุ่มควบคุม และ (3) การประเมินประสิทธิผลโดยใช้รูปแบบการวิจัยแบบวัดก่อนและ หลังมีกลุ่มควบคุม (Pretest-Posttest Design with Control Group) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิง พรรณนาและสถิติอนุมาน ผลการวิจัยพบว่า คะแนนความตระหนักรู้เพิ่มขึ้นจาก 10.27 ± 4.03 เป็น 12.74 ± 3.77 และพฤติกรรมการคัดแยกขยะมูลฝอยเพิ่มขึ้นจาก 11.82 ± 3.80 เป็น 13.64 ± 3.59 อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (p < 0.001) แสดงให้เห็นว่ากิจกรรมส่งเสริมความตระหนักรู้สามารถส่งผล ต่อการพัฒนาพฤติกรรมการคัดแยกขยะมูลฝอยของนักเรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้ ไม่พบความ แตกต่างของผลลัพธ์ระหว่างรูปแบบกิจกรรมอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (p = 0.390) สะท้อนให้เห็นว่า สถานศึกษาสามารถเลือกใช้รูปแบบกิจกรรมให้เหมาะสมกับบริบทและทรัพยากรที่มีอยู่ได้ นอกจากนี้ ยังพบความสัมพันธ์เชิงบวกระดับต่ําระหว่างความตระหนักรู้และพฤติกรรมการคัดแยกขยะมูลฝอย (r = 0.21, p < 0.001) สะท้อนให้เห็นว่าความตระหนักรู้เป็นปัจจัยพื้นฐานที่สําคัญต่อการ เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมแต่เพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอในการกําหนดพฤติกรรมของบุคคล ซึ่งสอดคล้องกับทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน (Theory of Planned Behavior : TPB) ที่ให้ความสําคัญง กับอิทธิพลของปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมและบรรทัดฐานทางสังคมภายในโรงเรียนร่วมด้วย โดยเฉพาะ เมื่อเปรียบเทียบระหว่างโรงเรียน พบว่า โรงเรียนวัดแหลมเจดีย์ ซึ่งร่วมโครงการ Zero Waste School มีคะแนนความตระหนักรู้ (13.94 ± 3.60) และพฤติกรรมการคัดแยกขยะมูลฝอย (15.24 ± 2.85) สูงที่สุดเมื่อเทียบกับโรงเรียนอื่น สะท้อนให้เห็นถึงบทบาทของบริบทสถานศึกษา การดําเนิน กิจกรรมด้านสิ่งแวดล้อมอย่างต่อเนื่อง และการสนับสนุนเชิงสถาบันที่เอื้อต่อการพัฒนาพฤติกรรมของ นักเรียน นอกจากนี้ ผลการวิจัยยังพบว่าปริมาณขยะมูลฝอยรีไซเคิลเพิ่มขึ้น ขณะที่ปริมาณขยะ มูลฝอยอันตรายลดลง ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียนและแผนปฏิบัติการด้านการจัดการ ขยะมูลฝอยของประเทศ งานวิจัยนี้สามารถใช้เป็นต้นแบบเชิงปฏิบัติสําหรับสถานศึกษาและหน่วยงาน ที่เกี่ยวข้อง ในการส่งเสริมการจัดการขยะมูลฝอยอย่างยั่งยืนในระดับพื้นที่ต่อไป Description: วิทยานิพนธ์ วท.ม. สาขาวิชาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม