DSpace Collection: Faculty of Public Health

ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อซิฟิลิสของผู้ต้องขังแรกรับ ในจังหวัดแห่งหนึ่งของประเทศไทย

Fri, 01 Jan 2568 00:00:00 GMT

Title: ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อซิฟิลิสของผู้ต้องขังแรกรับ ในจังหวัดแห่งหนึ่งของประเทศไทย Authors: ธนเสฏฐ์ หิรัญบัณฑิตย์ Abstract: การศึกษาแบบควบคุมกลุ่ม (Case-control study) นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัย ที่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อซิฟิลิสของผู้ต้องขังแรกรับในจังหวัดแห่งหนึ่งของประเทศไทย กลุ่มตัวอย่างรวมทั้งสิ้น 255 ราย เป็นผู้ต้องขังแรกรับในช่วง 1 – 6 เดือนย้อนหลัง (เมษายน - กันยายน 2568) ที่ได้เข้ารับการตรวจคัดกรองซิฟิลิส ภายใต้โครงการราชทัณฑ์ปันสุข ทำความ ดี เพื่อชาติ ศาสน์ กษัตริย์ ของเรือนจำในจังหวัดแห่งหนึ่ง แบ่งเป็น 2 กลุ่ม 1) กลุ่มศึกษา เป็นผู้ติดเชื้อ ซิฟิลิส จำนวน 51 ราย และ 2) กลุ่มควบคุม เป็นผู้ไม่ติดเชื้อซิฟิลิส จำนวน 204 ราย โดยการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิอย่างเป็นสัดส่วน (Proportional Stratified Random Sampling) เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบบันทึกข้อมูลรายกรณีและการตอบแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และการวิเคราะห์ถดถอยโลจิสติกแบบพหุ (Multiple logistic regression) ผลการวิจัย พบว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อซิฟิลิสของผู้ต้องขังแรกรับ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < 0.05) ได้แก่ รสนิยมทางเพศชอบเพศเดียวกัน (Homosexual) และทั้งเพศตรงข้ามและเพศเดียวกัน (Bisexual) (adjusted OR = 9.59, 95% CI = 1.81 - 50.92) เคยเป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (adjusted OR = 38.03, 95% CI = 10.46 - 138.31) เคยมี เพศสัมพันธ์ทางทวารหนัก (adjusted OR = 4.47, 95% CI = 1.05 - 19.12) เคยมีเพศสัมพันธ์ โดยไม่ใช้ถุงยางอนามัย (adjusted OR = 13.82, 95% CI = 3.38 - 56.43) และใช้สารเสพติด ด้วยวิธีการฉีด (adjusted OR = 45.60, 95% CI = 2.88 - 722.12) ผลการศึกษาครั้งนี้เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนานโยบายด้านการป้องกันและควบคุม โรคซิฟิลิสในกลุ่มผู้ต้องขังแรกรับ แบ่งเป็น 2 ระยะ คือ 1) ภายนอกเรือนจำ (ก่อนเข้าสู่การเป็น ผู้ต้องขัง) ควรพัฒนาระบบคัดกรองเชิงรุกและเข้าถึงบริการในกลุ่มเสี่ยงสูง จำนวน 4 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มผู้ใช้สารเสพติดด้วยวิธีการฉีด กลุ่มผู้ที่มีประวัติเคยเป็นโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ กลุ่มผู้ที่มี รสนิยมทางเพศชอบเพศเดียวกัน (Homosexual) และชอบทั้งเพศตรงข้ามและเพศเดียวกัน (Bisexual) เพิ่มการเข้าถึงถุงยางอนามัยในพื้นที่ บำบัดผู้ใช้สารเสพติด และให้ความรู้เรื่องการใช้ง เข็มร่วมกัน และ 2) ภายในเรือนจำ (ขณะเป็นผู้ต้องขัง) ควรคัดกรองซิฟิลิสในผู้ต้องขังช่วงแรกรับ ทุกรายอย่างต่อเนื่อง ควรจัดทำแบบประเมินความเสี่ยงมาตรฐาน เพื่อใช้จำแนกผู้ต้องขัง ที่เป็นกลุ่มเสี่ยงสูงตั้งแต่ช่วงแรกรับ พิจารณาคัดกรองซิฟิลิสซ้ำในกลุ่มเสี่ยง ควรจัดโปรแกรมส่งเสริม พฤติกรรมป้องกันการติดเชื้อซิฟิลิสภายในเรือนจำอย่างต่อเนื่อง และควรส่งเสริมและพัฒนาระบบ การเข้าถึงถุงยางอนามัยและสารหล่อลื่นสำหรับผู้ต้องขังภายในเรือนจำ ในรูปแบบที่เหมาะสม กับบริบทเรือนจำ

ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัว ภายหลังสถานการณ์โควิด-19 อำเภอตะพานหิน จังหวัดพิจิตร

Fri, 01 Jan 2568 00:00:00 GMT

Title: ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัว ภายหลังสถานการณ์โควิด-19 อำเภอตะพานหิน จังหวัดพิจิตร Authors: อรณิช จันทร์ประเสริฐ Abstract: การศึกษานี้เป็นการวิจัยแบบภาคตัดขวาง (Cross-sectional research) เพื่อศึกษา คุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัว และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัว ภายหลังสถานการณ์โควิด-19 ในอำเภอตะพานหิน จังหวัดพิจิตร กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุ ที่มีโรคประจำตัวในพื้นที่อำเภอตะพานหิน จังหวัดพิจิตร จำนวน 319 คน เป็นการสุ่มกลุ่มตัวอย่าง แบบเป็นระบบ รวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สถิติสหสัมพันธ์เพียร์สัน สถิติสหสัมพันธ์อีต้าร์ และสถิติการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 58.6 เป็นเพศหญิง มีอายุเฉลี่ย 70.89 ปี, (S.D. = 7.692) ร้อยละ 62.4 สถานภาพสมรส ร้อยละ 75.9 จบการศึกษาประถมศึกษา มีรายได้เฉลี่ย 4599.22, (S.D. = 3688.40) ร้อยละ 38.9 ประกอบอาชีพเกษตรกรรม ร้อยละ 44.8 มีโรคประจำตัวเป็น โรคความดันโลหิตสูง ร้อยละ 90.3 มีความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันช่วยเหลือตัวเองได้ ร้อยละ 87.8 เคยมีประวัติการป่วยเป็นโควิด-19 ร้อยละ 60.2 มีการปฏิบัติตัวไม่ครอบคลุมตามมาตรการ ป้องกันโควิด–19 ร้อยละ 75.2 มีอาการภาวะ Long Covid และ ร้อยละ 73.0 มีคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ ที่มีโรคประจำตัว ภายหลังสถานการณ์โควิด–19 อยู่ในระดับปานกลาง ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิต ของผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัว ได้แก่ แรงสนับสนุนด้านอารมณ์ (β = 0.391, p < 0.001) การมีส่วนร่วม ในกิจกรรม (β = 0.163, p = 0.002) การป้องกันตนเองภายหลังสถานการณ์โควิด-19 (β = 0.149, p = 0.004) และการประกอบอาชีพ (β = 0.102, p = 0.048) โดยตัวแปรสามารถทำนายคุณภาพชีวิต ผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัว ภายหลังสถานการณ์โควิด–19 ได้ร้อยละ 20.1 (R2 = 0.211, Adjusted R2 = 0.201) ดังนั้นเพื่อให้ผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัวมีคุณ ภาพชีวิตที่ดีหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ควรมีการจัดกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพ กิจกรรมนันทนาการ กิจกรรมที่สนับสนุนให้ผู้สูงอายุมีอาชีพเสริมง และมีรายได้เพิ่ม กิจกรรมที่สร้างสัมพันธภาพระหว่างผู้สูงอายุกับชุมชนและคนในครอบครัว และการให้คำปรึกษาแนะนำทางด้านจิตใจแก่ผู้สูงอายุอย่างต่อเนื่อง Description: วิทยานิพนธ์ ส.ม. สาธารณสุขศาสตร์

ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปฏิบัติหน้าที่ตามบทบาทการควบคุมวัณโรคของอาสาสมัคร สาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์

Fri, 01 Jan 2568 00:00:00 GMT

Title: ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปฏิบัติหน้าที่ตามบทบาทการควบคุมวัณโรคของอาสาสมัคร สาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ Authors: ชญาณี แสงดิษฐ์ Abstract: การศึกษาแบบภาคตัดขวาง (Cross-sectional study) นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาการ ปฏิบัติหน้าที่ตามบทบาทการควบคุมวัณโรคของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ และเพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการปฏิบัติหน้าที่ตามบทบาทการควบคุมวัณโรค ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้ แบบสอบถามในกลุ่มอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านที่เป็นผู้ดูแลผู้ป่วยวัณโรคในพื้นที่อำเภอ ตาคลี จำนวน 193 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติการวิเคราะห์ถดถอยเชิงเส้นแบบพหุ ด้วยวิธี Enter Method ผลการศึกษา พบว่า อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ มีการปฏิบัติหน้าที่ตามบทบาทการควบคุมวัณโรคอยู่ในระดับดี คิดเป็นร้อยละ 48.7 และปัจจัยที่มี อิทธิพลต่อการปฏิบัติหน้าที่ตามบทบาทการควบคุมวัณโรคของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์ ได้แก่ ระดับการศึกษาประถมศึกษา (Beta = 0.334) ระดับการศึกษา มัธยมตอนต้น (Beta = 0.308) แรงจูงใจในการปฏิบัติงานด้านปัจจัยจูงใจ (Beta = 0.280) และแรง สนับสนุนทางสังคม (Beta = 0.678) โดยปัจจัยทั้งหมดมีอิทธิพลต่อการปฏิบัติหน้าที่ตามบทบาทการ ควบคุมวัณโรคของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านในทิศทางบวกและสามารถร่วมกันทำนาย การปฏิบัติหน้าที่ตามบทบาทการควบคุมวัณโรคของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ได้ร้อยละ 56.1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ดังนั้น หน่วยงานด้านสาธารณสุขควรส่งเสริมการจัดกิจกรรมเพิ่มพูนแรงจูงใจและแรง สนับสนุนทางสังคมสำหรับอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านอย่างต่อเนื่อง พร้อมทั้งพัฒนาองค์ ความรู้และทักษะผ่านการฝึกอบรมที่เหมาะสมกับระดับการศึกษา เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการ ปฏิบัติงานควบคุมวัณโรคให้ครอบคลุมและยั่งยืนมากยิ่งขึ้น Description: วิทยานิพนธ์ ส.ม. สาธารณสุขศาสตร์

ปัจจัยพยากรณ์สมรรถนะการทำงานทางวิชาชีพของ แพทย์แผนไทยในหน่วยบริการสุขภาพ เขตสุขภาพที่ 3

Thu, 01 Jan 2567 00:00:00 GMT

Title: ปัจจัยพยากรณ์สมรรถนะการทำงานทางวิชาชีพของ แพทย์แผนไทยในหน่วยบริการสุขภาพ เขตสุขภาพที่ 3 Authors: ภัทราภรณ์ จันแปงเงิน Abstract: ด้วยการพัฒนามาตรฐานบุคลากรแพทย์แผนไทยเพื่อให้มีศักยภาพในการปฏิบัติงาน ได้อย่างเต็มความสามารถที่มีมาตรฐานทัดเทียมกันในทุกด้านสมรรถนะทางวิชาชีพการแพทย์แผนไทย โดยเป็นการวิจัยเชิงพยากรณ์ ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับสมรรถนะและปัจจัยพยากรณ์ต่อสมรรถนะ การทำงานทางวิชาชีพของแพทย์แผนไทยในหน่วยบริการสุขภาพ เขตสุขภาพที่ 3 โดยศึกษาจากประชากร จำนวน 251 คน มีผู้ตอบแบบสอบถามและผ่านตามเกณฑ์การคัดเข้า จำนวน 218 คน โดยการวิเคราะห์ ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติการถดถอยพหุแบบถอยหลัง ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีสมรรถนะการทำงานทางวิชาชีพของแพทย์แผนไทย อยู่ในระดับมาก ร้อยละ 60.1 รองลงมามีสมรรถนะการทำงานในระดับปานกลาง ร้อยละ 38.5 และ มีสมรรถนะการทำงานระดับน้อย ร้อยละ 1.4 ตามลำดับ โดยมีคะแนนสูงสุด 90 คะแนน และคะแนน ต่ำสุด 29 คะแนน ซึ่งมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 68.10 และ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 11.81 ซึ่งปัจจัยที่ สามารถร่วมพยากรณ์สมรรถนะการทำงานทางวิชาชีพของแพทย์แผนไทยในหน่วยบริการสุขภาพ เขตสุขภาพที่ 3 ที่มีอำนาจการพยากรณ์สูงที่สุด ได้แก่ เพศ (Beta = 0.521) แรงจูงใจในการทำงานทาง วิชาชีพแพทย์แผนไทย (Beta = 0.294) และทัศนคติในการทำงานทางวิชาชีพแพทย์แผนไทย (Beta = 0.244) ตามลำดับ โดยสามารถร่วมพยากรณ์สมรรถนะการทำงานทางวิชาชีพของแพทย์แผนไทยในหน่วยบริการสุขภาพ เขตสุขภาพที่ 3 ได้ ร้อยละ 21.2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ 0.05 ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญ ในการวางแผนยุทธศาสตร์สำหรับการบริหารทรัพยากรบุคคลทางวิชาชีพแพทย์แผนไทย และกำหนดเป็น แนวทางการพัฒนาสมรรถนะการทำงานของแพทย์แผนไทยเฉพาะด้านให้เกิดความเชี่ยวชาญ ควบคู่กับ การพัฒนาทัศนคติเชิงบวกต่อหน่วยงาน พร้อมทั้งการสร้างแรงจูงใจที่เหมาะสมทั้งด้านค่าตอบแทน และความก้าวหน้าในวิชาชีพ เพื่อรักษาบุคลากรที่มีศักยภาพให้คงอยู่ในระบบบริการสาธารณสุขของรัฐ อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น Description: วิทยานิพนธ์ ส.ม. สาธารณสุขศาสตร์